Edward Ptaszyński

Edward Ptaszyński był chorążym Wojska Polskiego i działaczem niepodległościowym. Urodził się 1 stycznia 1895 roku w Kromołowie. Od maja 1915 roku służył w 1 pułku piechoty, a w 1917 roku w jego 10. kompanii. W Wojsku Polskim służył od 1918 roku, początkowo w batalionie wartowniczym w Warszawie. W 1921 roku zatwierdzono go w stopniu chorążego rezerwy piechoty. Ukończył kurs w Centralnej Szkole Podoficerów Piechoty w Chełmnie, a w 1939 roku dowodził plutonem w 23 pułku piechoty.

Po agresji ZSRR na Polskę dostał się do niewoli radzieckiej. W kwietniu 1940 roku przebywał w obozie w Kozielsku, skąd 22 kwietnia został przekazany do dyspozycji naczelnika smoleńskiego obwodu NKWD. Został zamordowany przez NKWD w lesie katyńskim między 23 a 24 kwietnia 1940 roku. Był żonaty i miał syna. W 2007 roku awansowano go pośmiertnie na stopień podporucznika. Otrzymał między innymi Krzyż Niepodległości i Krzyż Walecznych.

Na podstawie artykułu „Edward Ptaszyński (1895–1940)” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.